| 1 | Skoro już wielu starało się uporządkować opowiadanie o dopełnionych wśród nas zdarzeniach, |
| 2 | tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami [mądrości] słowa, |
| 3 | wydało się i mnie, który prześledziłem od góry wszystko dokładnie, po kolei tobie napisać, najdostojniejszy Teofilu |
| 4 | aby poznałeś dokładnie, o których zostałeś pouczony słowach, pewność. |
| 5 | Stało się w dniach Heroda, władcy Judei, kapłan pewien imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i żona jemu z córek Aarona, a imię jej Elżbieta. |
| 6 | Byli zaś sprawiedliwi oboje przed Bogiem, chodzący we wszystkich przykazaniach i nakazach Pana nienaganni. |
| 7 | I nie było im dziecka, ponieważ była Elżbieta niepłodna, i oboje posunięci w dniach swoich byli. |
| 8 | Stało się zaś w tym, że sprawował on kapłaństwo w porządku zmiany swojej przed Bogiem, |
| 9 | według zwyczaju kapłaństwa przypadło mu losem złożyć ofiarę kadzenia, wszedłszy do przybytku Pana, |
| 10 | A całe mnóstwo było ludu modlące się na zewnątrz w godzinie kadzenia. |
| 11 | Ukazał się zaś mu Poseł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia. |
| 12 | I został zatrwożony Zachariasz, ujrzawszy, i strach spadł na niego. Powiedział zaś do niego Poseł: |
| 13 | Lecz Poseł rzekł do niego: Nie bój się Zacharia! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elisabet urodzi ci syna, któremu nadasz imię Joan. |
| 14 | Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie. |
| 15 | Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Tchnieniem Świętym. |
| 16 | Wielu spośród synów Iszraela nawróci do Pana, Boga ich. |
| 17 | On sam pójdzie przed Nim w Tchnieniu i mocy Elia, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych — do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały. |
| 18 | Na to rzekł Zacharia do Posła: Po czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku. |
| 19 | Odpowiedział mu Poseł: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną. |
| 20 | A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie. |
| 21 | I był lud oczekujący Zacharia, i dziwili się w tym, że zwlekał w przybytku on. |
| 22 | Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, i zrozumieli, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy. |
| 23 | I stało się, gdy wypełniły się dni służby jego, odszedł do domu swego. |
| 24 | Po tych zaś dniach poczęła Elisabet, żona jego, i ukrywała siebie miesięcy pięć, mówiąc: |
| 25 | Tak uczynił mi Pan — mówiła - wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę w oczach ludzi. |
| 26 | W szóstym miesiącu wysłany został od Boga Poseł Gabriel do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, |
| 27 | do dziewicy obiecanej mężczyźnie o imieniu Josef, z domu Dauida, a dziewicy było na imię Mariam. |
| 28 | wszedł do niej i rzekł: "Bądź szczęśliwa, uraczona [obdarzona łaską], Pan z Tobą. |
| 29 | Ona zaś na to słowo została wzburzona i rozważała, jakiego rodzaju byłoby to pozdrowienie. |
| 30 | I powiedział Poseł jej: Nie bój się, Mariam, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. |
| 31 | I oto poczniesz w łonie i urodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jeszu. |
| 32 | Ten będzie wielki i synem Najwyższego zostanie nazwany, i da mu Pan Bóg tron Dawida, ojca jego, |
| 33 | i będzie królował nad domem Jakuba na eony, a królestwa jego nie będzie końca. |
| 34 | Powiedziała zaś Mariam do Posła: Jak będzie to, skoro męża nie znam? |
| 35 | I odpowiedziawszy Poseł powiedział jej: Tchnienie święte przyjdzie na ciebie i moc Najwyższego ocieni cię; dlatego i rodzone święte zostanie nazwane synem Boga. |
| 36 | I oto Elisabet, krewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, i ten miesiąc szósty jest jej, tej nazywanej bezpłodną; |
| 37 | bo nie będzie niemożliwe u Boga żadne słowo. |
| 38 | Powiedziała zaś Mariam: Oto niewolnica Pana; niech mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Poseł. |
| 39 | Powstawszy zaś Mariam w dniach tych poszła w góry z pośpiechem do miasta Judy, |
| 40 | I weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elisabet. |
| 41 | I stało się, gdy usłyszała Elisabet pozdrowienie Mariam, podskoczyło niemowlę w łonie jej, i została napełniona Tchnieniem świętym Elisabet. |
| 42 | Obdarzona dobrym słowem jesteś między kobietami i obdarzony dobrym słowem owoc łona twego. |
| 43 | I skądże mi to, aby przyszła matka Pana mojego do mnie? |
| 44 | Oto bowiem, gdy stał się głos pozdrowienia twego w uszach moich, podskoczyło w uniesieniu niemowlę w łonie moim. |
| 45 | I szczęśliwa ta, która uwierzyła, że będzie dopełnienie temu, co jej powiedziane od Pana. |
| 46 | I powiedziała Mariam: Wywyższa dusza moja Pana, |
| 47 | i rozradowało się Tchnienie moje w Bogu, moim Zbawcy, |
| 48 | ponieważ wejrzał na uniżenie niewolnicy swojej. Oto bowiem odtąd szczęśliwą nazywać mnie będą wszystkie pokolenia, |
| 49 | ponieważ uczynił mi wielkie rzeczy Mocny. I święte imię Jego, |
| 50 | I miłosierdzie jego na pokolenia i pokolenia dla bojących się Go. |
| 51 | Uczynił moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych zamysłem serca ich; |
| 52 | Strącił władców z tronów i wywyższył uniżonych, |
| 53 | Łaknących napełnił dobrami, a bogacących się odesłał pustymi. |
| 54 | Ujął się za Iszraelem, sługą (chłopcem) swoim, by wspomnieć na miłosierdzie, |
| 55 | jak powiedział do ojców naszych, Awraamowi i nasieniu jego — na eon. |
| 56 | Pozostała zaś Mariam z nią około miesięcy trzech i wróciła do domu swego. |
| 57 | Dla Elisabet zaś wypełnił się czas, by urodziła, i urodziła syna. |
| 58 | I usłyszeli sąsiedzi i krewni jej, że uczynił wielkim Pan miłosierdzie swoje z nią, i współradowali się z nią. |
| 59 | I stało się w dniu ósmym: przyszli obrzezać dziecko i nazywali je imieniem ojca jego, Zacharia. |
| 60 | I odpowiedziawszy matka jego powiedziała: Nie, ale będzie nazwany Joan. |
| 61 | I powiedzieli do niej, że nikt nie jest z rodziny twojej, kto by nazywał się tym imieniem. |
| 62 | Dawali zaś znaki ojcu jego, jak chciałby, by je nazywano. |
| 63 | I poprosiwszy o tabliczkę napisał, mówiąc: Joan jest imię jego. I zdumieli się wszyscy. |
| 64 | Otworzyły się zaś usta jego natychmiast i język jego, i mówił, wysławiając Boga. |
| 65 | I stał się na wszystkich lęk, na mieszkających wokół nich, i w całej krainie górzystej Judei rozpowiadano wszystkie te słowa, |
| 66 | I złożyli wszyscy, którzy usłyszeli, w sercu swoim, mówiąc: Czymże zatem będzie to dziecko? Bo i ręka Pana była z nim. |
| 67 | I Zacharia, ojciec jego, został napełniony Tchnieniem świętym i prorokował, mówiąc: |
| 68 | Błogosławiony Pan, Bóg Iszraela, ponieważ nawiedził i uczynił odkupienie ludowi swemu, |
| 69 | i wzbudził róg ocalenia nam w domu Dawida, chłopca służebnego swego, |
| 70 | jak powiedział przez usta świętych od eonu proroków swoich, |
| 71 | ocalenie z nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich nienawidzących nas, |
| 72 | by uczynić miłosierdzie z ojcami naszymi i wspomnieć na umowę świętą swoją, |
| 73 | przysięgę, którą przysiągł Awraamowi, ojcu naszemu, by dać nam |
| 74 | bez lęku, z ręki nieprzyjaciół wyrwanym, służyć mu |
| 75 | w pobożności i sprawiedliwości przed nim przez wszystkie dni nasze. |
| 76 | A i ty, dziecko, prorokiem Najwyższego będziesz nazwane; pójdziesz bowiem przed obliczem Pana, by przygotować drogi jego, |
| 77 | by dać poznanie ocalenia ludowi jego w odpuszczeniu uchybień ich, |
| 78 | przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedzi nas wschód z wysokości, |
| 79 | by zaświecić siedzącym w ciemności i cieniu śmierci, by skierować prosto nogi nasze na drogę pokoju. |
| 80 | Dziecko zaś rosło i umacniało się tchnieniem, i było na pustkowiach aż do dnia ukazania się jego Iszraelowi. |