Subskrybuj

Ewangelia wg św. Łukasza rozdział 1

Wersja Biblii
Księga
Rozdział
1 Skoro już wielu starało się uporządkować opowiadanie o dopełnionych wśród nas zdarzeniach,
2 tak jak nam je przekazali ci, którzy od początku byli naocznymi świadkami i sługami [mądrości] słowa,
3 wydało się i mnie, który prześledziłem od góry wszystko dokładnie, po kolei tobie napisać, najdostojniejszy Teofilu
4 aby poznałeś dokładnie, o których zostałeś pouczony słowach, pewność.
5 Stało się w dniach Heroda, władcy Judei, kapłan pewien imieniem Zachariasz ze zmiany Abiasza, i żona jemu z córek Aarona, a imię jej Elżbieta.
6 Byli zaś sprawiedliwi oboje przed Bogiem, chodzący we wszystkich przykazaniach i nakazach Pana nienaganni.
7 I nie było im dziecka, ponieważ była Elżbieta niepłodna, i oboje posunięci w dniach swoich byli.
8 Stało się zaś w tym, że sprawował on kapłaństwo w porządku zmiany swojej przed Bogiem,
9 według zwyczaju kapłaństwa przypadło mu losem złożyć ofiarę kadzenia, wszedłszy do przybytku Pana,
10 A całe mnóstwo było ludu modlące się na zewnątrz w godzinie kadzenia.
11 Ukazał się zaś mu Poseł Pana stojący po prawej stronie ołtarza kadzenia.
12 I został zatrwożony Zachariasz, ujrzawszy, i strach spadł na niego. Powiedział zaś do niego Poseł:
13 Lecz Poseł rzekł do niego: Nie bój się Zacharia! Twoja prośba została wysłuchana: żona twoja Elisabet urodzi ci syna, któremu nadasz imię Joan. 
14 Będzie to dla ciebie radość i wesele; i wielu z jego narodzenia cieszyć się będzie. 
15 Będzie bowiem wielki w oczach Pana; wina i sycery pić nie będzie i już w łonie matki napełniony będzie Tchnieniem Świętym. 
16 Wielu spośród synów Iszraela nawróci do Pana, Boga ich. 
17 On sam pójdzie przed Nim w Tchnieniu i mocy Elia, żeby serca ojców nakłonić ku dzieciom, a nieposłusznych — do usposobienia sprawiedliwych, by przygotować Panu lud doskonały.
18 Na to rzekł Zacharia do Posła: Po czym to poznam? Bo ja jestem już stary i moja żona jest w podeszłym wieku. 
19 Odpowiedział mu Poseł: Ja jestem Gabriel, który stoi przed Bogiem. A zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci tę wieść radosną. 
20 A oto będziesz niemy i nie będziesz mógł mówić aż do dnia, w którym się to stanie, bo nie uwierzyłeś moim słowom, które się spełnią w swoim czasie. 
21 I był lud oczekujący Zacharia, i dziwili się w tym, że zwlekał w przybytku on.
22 Kiedy wyszedł, nie mógł do nich mówić, i zrozumieli, że miał widzenie w przybytku. On zaś dawał im znaki i pozostał niemy. 
23 I stało się, gdy wypełniły się dni służby jego, odszedł do domu swego.
24 Po tych zaś dniach poczęła Elisabet, żona jego, i ukrywała siebie miesięcy pięć, mówiąc:
25 Tak uczynił mi Pan — mówiła - wówczas, kiedy wejrzał łaskawie i zdjął ze mnie hańbę w oczach ludzi. 
26 W szóstym miesiącu wysłany został od Boga Poseł Gabriel do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, 
27 do dziewicy obiecanej mężczyźnie o imieniu Josef, z domu Dauida, a dziewicy było na imię Mariam.
28 wszedł do niej i rzekł: "Bądź szczęśliwa, uraczona [obdarzona łaską], Pan z Tobą.
29 Ona zaś na to słowo została wzburzona i rozważała, jakiego rodzaju byłoby to pozdrowienie.
30 I powiedział Poseł jej: Nie bój się, Mariam, znalazłaś bowiem łaskę u Boga.
31 I oto poczniesz w łonie i urodzisz syna, i nazwiesz imię jego Jeszu.
32 Ten będzie wielki i synem Najwyższego zostanie nazwany, i da mu Pan Bóg tron Dawida, ojca jego,
33 i będzie królował nad domem Jakuba na eony, a królestwa jego nie będzie końca.
34 Powiedziała zaś Mariam do Posła: Jak będzie to, skoro męża nie znam?
35 I odpowiedziawszy Poseł powiedział jej: Tchnienie święte przyjdzie na ciebie i moc Najwyższego ocieni cię; dlatego i rodzone święte zostanie nazwane synem Boga.
36 I oto Elisabet, krewna twoja, i ona poczęła syna w starości swojej, i ten miesiąc szósty jest jej, tej nazywanej bezpłodną;
37 bo nie będzie niemożliwe u Boga żadne słowo.
38 Powiedziała zaś Mariam: Oto niewolnica Pana; niech mi się stanie według słowa twego. I odszedł od niej Poseł.
39 Powstawszy zaś Mariam w dniach tych poszła w góry z pośpiechem do miasta Judy,
40 I weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elisabet. 
41 I stało się, gdy usłyszała Elisabet pozdrowienie Mariam, podskoczyło niemowlę w łonie jej, i została napełniona Tchnieniem świętym Elisabet. 
42 Obdarzona dobrym słowem jesteś między kobietami i obdarzony dobrym słowem owoc łona twego.
43 I skądże mi to, aby przyszła matka Pana mojego do mnie?
44 Oto bowiem, gdy stał się głos pozdrowienia twego w uszach moich, podskoczyło w uniesieniu niemowlę w łonie moim.
45 I szczęśliwa ta, która uwierzyła, że będzie dopełnienie temu, co jej powiedziane od Pana.
46 I powiedziała Mariam: Wywyższa dusza moja Pana,
47 i rozradowało się Tchnienie moje w Bogu, moim Zbawcy,
48 ponieważ wejrzał na uniżenie niewolnicy swojej. Oto bowiem odtąd szczęśliwą nazywać mnie będą wszystkie pokolenia,
49 ponieważ uczynił mi wielkie rzeczy Mocny. I święte imię Jego,
50 I miłosierdzie jego na pokolenia i pokolenia dla bojących się Go.
51 Uczynił moc ramieniem swoim, rozproszył pysznych zamysłem serca ich;
52 Strącił władców z tronów i wywyższył uniżonych,
53 Łaknących napełnił dobrami, a bogacących się odesłał pustymi.
54 Ujął się za Iszraelem, sługą (chłopcem) swoim, by wspomnieć na miłosierdzie,
55 jak powiedział do ojców naszych, Awraamowi i nasieniu jego — na eon.
56 Pozostała zaś Mariam z nią około miesięcy trzech i wróciła do domu swego.
57 Dla Elisabet zaś wypełnił się czas, by urodziła, i urodziła syna.
58 I usłyszeli sąsiedzi i krewni jej, że uczynił wielkim Pan miłosierdzie swoje z nią, i współradowali się z nią.
59 I stało się w dniu ósmym: przyszli obrzezać dziecko i nazywali je imieniem ojca jego, Zacharia.
60 I odpowiedziawszy matka jego powiedziała: Nie, ale będzie nazwany Joan. 
61 I powiedzieli do niej, że nikt nie jest z rodziny twojej, kto by nazywał się tym imieniem.
62 Dawali zaś znaki ojcu jego, jak chciałby, by je nazywano.
63 I poprosiwszy o tabliczkę napisał, mówiąc: Joan jest imię jego. I zdumieli się wszyscy.
64 Otworzyły się zaś usta jego natychmiast i język jego, i mówił, wysławiając Boga.
65 I stał się na wszystkich lęk, na mieszkających wokół nich, i w całej krainie górzystej Judei rozpowiadano wszystkie te słowa,
66 I złożyli wszyscy, którzy usłyszeli, w sercu swoim, mówiąc: Czymże zatem będzie to dziecko? Bo i ręka Pana była z nim.
67 I Zacharia, ojciec jego, został napełniony Tchnieniem świętym i prorokował, mówiąc:
68 Błogosławiony Pan, Bóg Iszraela, ponieważ nawiedził i uczynił odkupienie ludowi swemu,
69 i wzbudził róg ocalenia nam w domu Dawida, chłopca służebnego swego,
70 jak powiedział przez usta świętych od eonu proroków swoich,
71 ocalenie z nieprzyjaciół naszych i z ręki wszystkich nienawidzących nas,
72 by uczynić miłosierdzie z ojcami naszymi i wspomnieć na umowę świętą swoją,
73 przysięgę, którą przysiągł Awraamowi, ojcu naszemu, by dać nam
74 bez lęku, z ręki nieprzyjaciół wyrwanym, służyć mu
75 w pobożności i sprawiedliwości przed nim przez wszystkie dni nasze.
76 A i ty, dziecko, prorokiem Najwyższego będziesz nazwane; pójdziesz bowiem przed obliczem Pana, by przygotować drogi jego,
77 by dać poznanie ocalenia ludowi jego w odpuszczeniu uchybień ich,
78 przez wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, w których nawiedzi nas wschód z wysokości,
79 by zaświecić siedzącym w ciemności i cieniu śmierci, by skierować prosto nogi nasze na drogę pokoju.
80 Dziecko zaś rosło i umacniało się tchnieniem, i było na pustkowiach aż do dnia ukazania się jego Iszraelowi.