| 1 | Trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jeszu. |
| 2 | Zaproszono na to wesele także Jeszu i Jego uczniów. |
| 3 | A kiedy zabrakło wina, matka Jeszu mówi do Niego: «Nie mają już wina». |
| 4 | Jeszu Jej odpowiedział: «Czyż to moja lub twoja sprawa, Niewiasto? Czyż jeszcze nie nadeszła godzina moja?» |
| 5 | Wtedy matka Jego powiedziała do sług: «Zróbcie wszystko, cokolwiek wam powie». |
| 6 | Stało zaś tam sześć stągwi kamiennych przeznaczonych do judejskich oczyszczeń, z których każda mogła pomieścić dwie lub trzy miary. |
| 7 | Rzekł do nich Jeszu: «Napełnijcie stągwie wodą!» I napełnili je aż po brzegi. |
| 8 | Potem do nich powiedział: «Zaczerpnijcie teraz i zanieście staroście weselnemu!» Oni zaś zanieśli. |
| 9 | A gdy starosta weselny skosztował wody, która stała się winem - nie wiedział bowiem, skąd ono pochodzi, ale słudzy, którzy czerpali wodę, wiedzieli - przywołał pana młodego |
| 10 | i powiedział do niego: «Każdy człowiek stawia najpierw dobre wino, a gdy się napiją, wówczas gorsze. Ty zachowałeś dobre wino aż do tej pory». |
| 11 | Taki to początek znaków uczynił Jeszu w Kanie Galilejskiej. Objawił swoją chwałę i uwierzyli w Niego Jego uczniowie. |
| 12 | Następnie On, Jego matka, bracia i uczniowie Jego udali się do Kafarnaum, gdzie pozostali kilka dni. |
| 13 | Zbliżała się pora Paschy judejskiej i Jeszu udał się do Jeruszalem. |
| 14 | W świątyni napotkał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. |
| 15 | Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. |
| 16 | Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska!» |
| 17 | Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie. |
| 18 | W odpowiedzi zaś na to Judejczycy rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» |
| 19 | Jeszu dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo». |
| 20 | Powiedzieli do Niego Judejczycy: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» |
| 21 | On zaś mówił o świątyni swego ciała. |
| 22 | Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jeszu. |
| 23 | Kiedy zaś przebywał w Jeruszalem w czasie Paschy, w dniu świątecznym, wielu uwierzyło w imię Jego, widząc znaki, które czynił. |
| 24 | Jeszu natomiast nie zwierzał się im, bo wszystkich znał |
| 25 | i nie potrzebował niczyjego świadectwa o człowieku. Sam bowiem wiedział, co w człowieku się kryje. |