| 1 | Przetoż, bracia moi mili i pożądani! radości i korono moja! tak stójcie w Panu, najmilsi moi! |
| 2 | Ewodyi proszę i Syntychy proszę, aby jednegoż rozumienia były w Panu. |
| 3 | Proszę też i cię, towarzyszu wierny! bądź tym na pomoc, które w Ewangielii wespół ze mną pracowały, i z Klemensem i z innymi pomocnikami moimi, których imiona są w księgach żywota. |
| 4 | Radujcie się zawsze w Panu; znowu mówię, radujcie się. |
| 5 | Skromność wasza niech będzie wiadoma wszystkim ludziom; Pan blisko jest. |
| 6 | O nic się nie martwcie, ale w każdej modlitwie i prośbie z podziękowaniem [wdzięcznością], prośby wasze przedstawiajcie [dajcie poznać] u Boga. |
| 7 | A pokój Boży, przewyższający wszelki rozum, przypilnuje serc waszych i myśli waszych w Pomazańcu Jeszu. |
| 8 | W końcu, bracia, cokolwiek jest prawdziwe, cokolwiek szlachetne, cokolwiek sprawiedliwe, cokolwiek czyste, cokolwiek miłe, cokolwiek godne polecenia, jeśli coś (jest) cnotą i jeśli coś chwalebne — o tym rozmyślajcie. |
| 9 | Czegoście się też nauczyli i coście przyjęli, i słyszeli, i widzieli przy mnie, to czyńcie, a Bóg pokoju będzie z wami. |
| 10 | Niezmiernie ucieszyłem się zaś w Panu, że już wcześniej rozkrzewiliście tę troskę o mnie, nad którą też rozmyślaliście, ale nie mieliście sposobności. |
| 11 | Nie żebym to mówił dla niedostatku; bomci się ja nauczył, na tem przestawać, co mam. |
| 12 | Umiem i uniżać się, umiem i obfitować; wszędy i we wszystkich rzeczach jestem wyćwiczony i nasyconym być, i łaknąć, i obfitować, i niedostatek cierpieć; |
| 13 | Wszystko udźwignę w tym (który) wzmacnia mnie. |
| 14 | Wszakże dobrzeście uczynili, żeście społecznie dogodzili uciskowi mojemu. |
| 15 | A wiecie i wy Filipensowie, iż na początku Ewangielii, gdym wyszedł z Macedonii, żaden mi zbór nie udzielił na rachunek dawania i brania, tylko wy sami; |
| 16 | Ponieważ i do Tesaloniki raz i drugi, czego potrzeba było, posłaliście mi, |
| 17 | Nie, żebym szukał daru [datku]; ale szukam owocu, rosnącego na waszym rachunku. |
| 18 | Gdyżem odebrał wszystko i mam dostatek, pełenem, wziąwszy od Epafrodyta, co posłano od was, wonność dobrego zapachu, ofiarę przyjemną i Bogu się podobającą. |
| 19 | A Bóg mój napełni wszelką potrzebę waszą według bogactwa swego, chwalebnie, w Pomazańcu Jeszu. |
| 20 | A Bogu i Ojcu naszemu niech będzie chwała na wieki wieków. Amen. |
| 21 | Pozdrówcie wszystkich świętych w Pomazańcu Jeszu. Pozdrawiają was bracia, którzy są ze mną. |
| 22 | Pozdrawiają was wszyscy święci; ale osobliwie, którzy są z cesarskiego domu. |
| 23 | Łaska Pana naszego Jeszu Chrystusa niech będzie z wami wszystkimi. Amen. |