| 1 | Bracia moi! nie miejcie z brakowaniem osób wiary Pana naszego Jeszu Chrystusa, który chwalebny jest. |
| 2 | Albowiem gdyby wszedł do zgromadzenia waszego mąż, mając pierścieó złoty w szacie świetnej, a wszedłby też i ubogi w podłym odzieniu: |
| 3 | I wejrzelibyście na tego, co ma świetną szatę, a rzeklibyście mu: Ty! siądź sam poczciwie! a ubogiemu byście rzekli: Ty! tam stój, albo siądź tu pod podnóżkiem moim! |
| 4 | Azażeście już nie uczynili różności między sobą i nie staliście się sędziami myśli złych? |
| 5 | Słuchajcie, bracia moi mili! azaż Bóg nie obrał ubogich na tym świecie, aby byli bogatymi w wierze i dziedzicami królestwa, które obiecał tym, którzy go miłują? |
| 6 | Aleście wy znieważyli ubogiego. Azaż bogacze gwałtem was nie uciskają i do sądów was nie pociągają? |
| 7 | Azaż oni nie bluźnią onego zacnego imienia, które jest wzywane nad wami? |
| 8 | Jeśli przeto zgodnie z Pismem wypełniacie królewskie Prawo: Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego, dobrze czynicie. |
| 9 | Lecz jeźli osobami brakujecie, grzech popełniacie i bywacie przekonani od zakonu jako przestępcy. |
| 10 | Albowiem ktobykolwiek zachował wszystek zakon, a w jednym by upadł, stał się winien wszystkich przykazaó. |
| 11 | Bo który rzekł: Nie będziesz cudzołożył, ten też rzekł: Nie będziesz zabijał, a jeźlibyś nie cudzołożył, ale byś zabił, stałeś się przestępcą zakonu. |
| 12 | Tak mówcie i tak czyńcie jako ci, którzy według prawa wolności mają być sądzeni. |
| 13 | Albowiem sąd bez miłosierdzia będzie (temu), kto nie czynił miłosierdzia; miłosierdzie chełpi (się nad) sądem. |
| 14 | Co za pożytek, bracia moi, jeśli ktoś mówi, że ma wiarę, lecz nie ma uczynków? Czy wiara jest w stanie go zbawić? |
| 15 | Gdyby zaś brat albo siostra byli nadzy i brak byłoby im codziennego pożywienia, |
| 16 | i ktoś spośród was powiedziałby im: Odchodźcie w pokoju, ogrzejcie się i nasyćcie się - nie dalibyście im jednak tego, czego ciało potrzebuje, jaki z tego pożytek? |
| 17 | Tak i wiara, jeśli nie miałaby uczynków, martwa jest w sobie samej. |
| 18 | Ale rzecze kto: Ty masz wiarę, a ja mam uczynki; ukaż mi wiarę twoję bez uczynków twoich, a ja tobie ukażę wiarę moję z uczynków moich. |
| 19 | Ty wierzysz, że jednym jest Bóg, dobrze czynisz; i demony wierzą; i drżą, |
| 20 | Chcesz poznać, o człowieku pusty, że wiara bez działania [uczynków] martwa jest? |
| 21 | Abraham, nasz ojciec, (czy) nie z uczynków (został) usprawiedliwiony, gdy ofiarował swego syna Iszaaka na ołtarzu? |
| 22 | Widzisz, że wiara współdziałała z uczynkami jego, a przez uczynki wiara dojrzała [wydoskonaliła]. |
| 23 | I wypełniło się Pismo, mówiące: Uwierzył zaś Awraam Bogu, i doliczono mu (to) do sprawiedliwości, i przyjacielem Boga (został) nazwany. |
| 24 | Widzicie {więc}, że z uczynków usprawiedliwiony jest człowieka, a nie z wiary samej. |
| 25 | Podobnie zaś i Rachab, prostytutka, (czy) nie z uczynków (została) usprawiedliwiona, podejmując posłów i inną drogą wypuszczając? |
| 26 | Tak jak ciało bez tchnienia [ducha] martwe jest, tak też wiara bez działania [uczynków] martwa jest. |