Subskrybuj

Księga Habakuka rozdział 3

Wersja Biblii
Księga
Rozdział
1Modlitwa Abakuka proroka według rozmaitych pieśni złożona.[ref]
2O Panie! usłyszawszy wyrok twój ulękłem się. O Panie! zachowaj sprawę twoję w pośrodku lat, i objaw ją w pośrodku lat; w gniewie wspomnij na miłosierdzie.[ref]
3Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była.[ref]
4Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego.[ref]
5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.[ref]
6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.[ref]
7Widziałem namioty Chusan próżności poddane, a opony ziemi Madyjaóskiej drżały.[ref]
8Izali się na rzeki, o Panie! izali się na rzeki rozpalił gniew twój? Izali na morze rozgniewanie twoje, gdyś jechał na koniach twoich, i na wozach twoich zbawiennych?[ref]
9Jawnie odkryty jest łuk twój dla przysięgi pokoleniom wyrzeczonej, Sela![ref]
10Rozdzieliłeś rzeki ziemi: widziały cię góry i zadrżały, powódź wód przeminęła; przepaść wydała głos swój, głębokość ręce swoje podniosła.[ref]
11Słoóce i miesiąc zastanowił się w mieszkaniu swojem, przy jegoż świetle latały strzały twe, i przy blasku lśniącej się włóczni twojej.[ref]
12W zagniewaniu podeptałeś ziemię, w zapalczywości młóciłeś pogan;[ref]
13Wyszedłeś na wybawienie ludu swego, na wybawienie z pomazaócem twoim; przebiłeś głowę z domu niezbożnika, odkrywszy grunt aż do szyi, Sela![ref]
14Potłukłeś kijmi jego głowę wsi jego, gdy się burzyli jako wicher, aby mię rozproszyli; weselili się, jakoby pożreć mieli ubogiego w skrytości.[ref]
15Jechałeś przez morze na koniach twoich, przez gromadę wód wielkich.[ref]
16Gdym to słyszał, zatrząsnął się brzuch mój! na ten głos drżały wargi moje, zgniłość weszła w kości moje, i wszystekem się trząsł, słysząc, że mam odpocząć w dzieó utrapienia, gdy przyciągnie na ten lud nieprzyjaciel, aby go przez wojnę wygładził.[ref]
17Choćby figowe drzewo nie zakwitnęło i nie było urodzaju na winnicach, choćby i owoc oliwy pochybił, i role nie przyniosłyby pożytku, i z owczarniby owce wybite były, a nie byłoby bydła w oborach;[ref]
18Wszakże się ja w Panu weselić będę, rozraduję się w Bogu zbawienia mego.[ref]
19Panujący Pan jest siłą moją, który czyni nogi moje, jako nogi łani, i po miejscach wysokich poprowadzi mię. Przedniejszemu nad śpiewakami na muzycznem naczyniu mojem.[ref]